اخبار بورس کالا

در روزهایی که بازارهای مالی و کالایی تحت تاثیر هم‌زمان نوسانات نرخ ارز، سیگنال‌های متناقض سیاسی و تغییرات انتظارات تورمی قرار گرفته‌اند، بازار فیزیکی و گواهی سپرده بورس کالا به‌عنوان یکی از حساس‌ترین نقاط اتصال بخش حقیقی اقتصاد و بازارهای مالی در مرکز توجه قرار گرفته است. در روزهای اخیر تغییرات متغیرهای کلان، به‌سرعت در رفتار خریداران، سطح رقابت قیمتی و حجم معاملات منعکس شده است. در معاملات روز چهارشنبه، با کاهش نرخ دلار از قله‌های ابتدای هفته و عقب‌نشینی آن به سطوح پایین‌تر، فضای عمومی بازار از هیجانات اولیه فاصله گرفته و احتیاط بر این فضا حاکم شده است. عقب‌نشینی همزمان قیمت‌ها در بازار گواهی سپرده کالایی حکایت از آن دارد که همچنان فعالان اقتصادی منتظر نتیجه قطعی از مذاکرات سیاسی در روزهای آینده هستند. با این حال، عرضه‌های محصولات در بازار فیزیکی با قیمتی بالاتر از عرضه‌های قبل صورت گرفته که نشان می‌دهد همچنان تقاضا ناشی از نگرانی در خصوص افزایش شدیدتر قیمت‌ها وجود دارد. این دو رفتار متناقض در بازار فیزیکی و گواهی سپرده احتمال شکننده بودن تعادل فعلی در معاملات را افزایش داده است.

همکاران گرامی، اعضای فرهیخته جامعه حسابداری و حسابرسی کشور، اسفندماه همواره برای حرفه ما نماد تکاپو، دقت و تلاش شبانه‌روزی برای بستن حساب‌ها و ارائه تصویری شفاف از عملکرد یک‌ساله بنگاه‌های اقتصادی بوده است. امسال با نگاهی به اسفندماه گذشتۀ کشورمان که با شرایط ملتهب و بحرانی ناشی از شرایط جنگی همراه بود، درمی‌یابیم که رسالت حرفه‌ای ما از یک گزارشگر مالی صِرف، به حافظان شفافیت و مشاوران بقای اقتصادی تغییر کرده است. در آن شرایط بی‌سابقه که عدم اطمینان در بالاترین سطح خود قرار داشت، حفظ خونسردی، رعایت اصول حرفه‌ای و در نظر گرفتن واقعیت‌های میدانی، وظیفۀ همه ما بود.

بازارهای کالایی ایران در فضایی آکنده از نااطمینانی و احتیاط، هفته را با نشانه‌هایی متناقض از رکود معاملاتی و رشد قیمتی آغاز کردند؛ وضعیتی که بیش از هر چیز ریشه در تشدید ریسک‌های سیاسی و تقویت انتظارات تورمی دارد. کاهش چشم‌گیر حجم و ارزش معاملات در بورس کالا، بیانگر عقب‌نشینی خریداران و افزایش تردید نسبت به آینده است، اما همزمان رشد قیمت در برخی کالاهای کلیدی مانند فولاد و جهش قابل‌توجه در گواهی‌های کالایی، از تداوم تقاضای سفته‌بازانه و نگرانی از افزایش بیشتر قیمت‌ها حکایت دارد. این دوگانگی رفتاری نشان می‌دهد که بازار تحت تاثیر انتظارات تورمی است. در چنین شرایطی، حتی بازارهایی که با مازاد عرضه مواجه‌اند، مانند سیمان، نیز نتوانسته‌اند از سایه ابهام خارج شوند و با ضعف تقاضا دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در مقابل، دارایی‌هایی که بیشتر در معرض انتظارات تورمی قرار دارند، از جمله میلگرد، قیر و خودرو، با افزایش تقاضا و جهش قیمتی روبه‌رو شده‌اند. بازار طلا نیز اگرچه نوسانات محدودی را تجربه کرده، اما نشانه‌هایی از انتظار برای رشد بیشتر قیمت‌ها در خود دارد. برآیند این تحولات نشان می‌دهد که بازار داخلی به چشم‌انداز مبهم سیاسی و اقتصادی واکنش نشان می‌دهد؛ همچنان احتیاط، هیجان و پیش‌بینی تورم، مسیر معاملات را تعیین می‌کنند.

در دوره پساجنگ، بخشی از بنگاه‌های اقتصادی با آسیب‌هایی روبه‌رو شده‌اند که روند تولید، تامین مواد اولیه و برنامه‌های توسعه‌ای آنها را مختل کرده است. بازگرداندن این واحدها به ظرفیت‌های قبلی و جلوگیری از ایجاد فشار بر تولید ناخالص داخلی، نیازمند مجموعه‌ای هماهنگ از حمایت‌های دولتی و ابزارهای متنوع تامین مالی است.

با توقف مذاکرات سیاسی میان ایران و آمریکا، قیمت دلار وارد فاز صعودی شد. انتظارات شکل‌گرفته پیرامون این دیدارها بر بازارهای کالایی نیز اثرگذار بود. در معاملات اخیر بازار فیزیکی بورس کالا، بیش از ۳۷۷هزار تن کالا به ارزش حدود ۱۳.۵هزار‌میلیارد تومان دادوستد شد که نشان‌دهنده تداوم گردش بالای نقدینگی است. بیشترین سهم ارزش معاملات به مس کاتد با ۳.۶هزار‌میلیارد تومان اختصاص داشت و پس از آن لوب‌کات سبک و وکیوم باتوم در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند؛ به‌طوری‌که این سه کالا نزدیک به نیمی از ارزش کل بازار را به خود اختصاص دادند. در زنجیره فولاد، تقاضای بالا برای گندله و کنسانتره سنگ‌آهن ادامه داشت، در مقابل، کاتد مس و میلگرد با رشد قیمتی همراه بودند. بازار گواهی سپرده نیز عمدتا صعودی بود و رشد قیمت در کاتد مس، شمش روی و میلگرد مشاهده شد. در بخش طلا، توقف مذاکرات سیاسی موجب افزایش نرخ دلار و رشد محدود قیمت‌ها شد، اما تداوم ابهام سیاسی مانع جهش شدید شد. گواهی طلا با وجود رشد، همچنان زیر ارزش ذاتی معامله می‌شود که ناشی از فشار فروش صندوق‌هاست. در مقابل، نقره به‌دلیل حباب مثبت قیمتی تقریبا بدون تغییر باقی ماند و احتمال افزایش عرضه در آن وجود دارد. در مجموع، بازار در تعادل نسبی اما تحت تاثیر عوامل سیاسی قرار دارد.

دنیای‌اقتصاد: بورس انرژی ایران در نخستین روزهای کاری سال جدید، شاهد عرضه‌های گسترده و متنوعی از فرآورده‌های هیدروکربوری بوده است. شرکت‌های بزرگ پتروشیمی و پالایشی کشور با حضور پررنگ خود در رینگ‌های داخلی و بین‌الملل، رونق تازه‌ای به بازار فیزیکی و مالی این بورس بخشیده‌اند.

بازارهای جهانی در هفته گذشته تحت تاثیر همزمان ریسک‌های ژئوپلیتیک، نوسانات انرژی و داده‌های تورمی، در فضایی متعادل اما متمایل به بهبود حرکت کردند. اعلام آتش‌بس موقت میان ایران و آمریکا و آغاز مذاکرات مهم‌ترین محرک تغییر انتظارات بود در بازار انرژی، نفت پس از جهش‌های قبلی، بیش از ۱۲ درصد کاهش یافت و بخشی از فشار تورمی کوتاه‌مدت را تعدیل کرد، هرچند سطح قیمت‌ها همچنان بالا باقی ماند. طلا در سطحی پایدار اما تحت فشار کاهش تقاضای دارایی امن معامله شد و گاز طبیعی نیز به دلیل عوامل فصلی افت کرد. در عین حال، تورم آمریکا در سطح ۳.۳درصد باقی ماند و بازار اوراق با نوسان همراه شد.در بازار داخلی ایران، بورس کالا همچنان با فضای تورمی و محدودیت عرضه در فولاد و تیرآهن مواجه بود و رقابت قیمتی در برخی محصولات به بیش از ۳۰ درصد رسید. سیمان در وضعیت متعادل‌تری قرار داشت اما شکاف قیمتی بازار آزاد و بورس در فولاد افزایش یافت. در بخش دارایی‌های مالی نیز دلار به کانال ۱۵۳ هزار تومان عقب نشست و طلا و نقره در واکنش به اخبار مذاکرات با افت قیمت و تغییرات حبابی مواجه شدند.

دنیای اقتصاد: در سومین هفته از فروردین ماه سال جاری، معاملات بورس انرژی ایران با رونقی بی‌سابقه همراه شد و ارزش ثبت‌شده در این بازار به رقم بی‌نظیر ۱۸۰ هزار‌میلیارد ریال دست یافت. در این هفته پُرمعامله، شرکت نفت ستاره خلیج فارس توانست با عملکرد درخشان خود در حوزه فروش صادراتی حامل‌های انرژی، جایگاه نخست را از آن خود کند. از سوی دیگر، شرکت پالایش نفت بندرعباس نیز با ثبت رکوردهای قابل‌توجه در زمینه فروش داخلی حامل‌های انرژی، عنوان پیشتاز فروش در بازار داخلی را در هفته اخیر به دست آورد.

در هفته گذشته بازار جهانی و داخلی طلا تحت تاثیر همزمان عوامل ژئوپلیتیک، نوسانات انرژی و انتظارات سیاست پولی، دوره‌ای پرنوسان را پشت سر گذاشت. در بازار جهانی، طلا پس از افت اواخر مارس، تا محدوده ۴هزار و ۷۴۰ دلار رشد کرد، اما این روند پایدار نبود. آتش‌بس موقت میان ایران و آمریکا با کاهش قیمت نفت و تعدیل انتظارات تورمی، از طلا حمایت کرد، هرچند تداوم نااطمینانی‌های سیاسی مانع شکل‌گیری روندی باثبات شد. در بازار داخلی، دلار پس از افت اولیه تا ۱۵۲ هزار تومان، مجددا به حدود ۱۵۶ هزار تومان بازگشت. در مقابل، شمش طلا با رشد نزدیک به ۵ درصدی و اندکی حباب مثبت مواجه شد. نقره با وجود رشد جهانی، به‌دلیل حباب قیمتی قابل‌توجه و ضعف تقاضا عملکرد ضعیف‌تری داشت. در مجموع، بازارها همچنان به‌شدت وابسته به تحولات سیاسی باقی مانده‌اند.

دنیای اقتصاد- عسل بذار: فاصله میان سقوط آزاد تا بازگشت پرقدرت بازارها، تنها چند هفته پرالتهاب بود. از نهم اسفندماه و با مخابره اخبار جنگ، سایه سنگین ریسک‌ها بر سر بازارهای مالی خاورمیانه افتاد. بورس‌های ریاض، دبی، ابوظبی و منامه در واکنش اولیه با فشار سنگین فروش مواجه شدند؛ درحالی‌که دماسنج بازارهای جهانی، نوسانات شدید قیمت نفت را ثبت می‌کرد. با این حال، تاب‌آوری بازارهای منطقه در برابر این شوک قابل‌توجه بود. امروز، با کاهش درگیری‌ها و تنش‌های منطقه و برقراری آتش‌بس موقت، جریان نقدینگی مسیر خود را تغییر داده است. شاخص‌های بازارهای جهانی با عقب‌نشینی قیمت انرژی، به استقبال ثبات رفته‌اند.

در روز گذشته، آتش‌بس موقت میان ایران و آمریکا پس از هفته‌ها تنش و بحران تنگه هرمز، آرامش نسبی را به بازارهای جهانی و داخلی بازگرداند، هرچند عدم‌قطعیت همچنان پابرجاست و کارشناسان هشدار می‌دهند که این وضعیت موقتی و شکننده است. در بازار جهانی، قیمت نفت که پیش‌تر به دلیل نگرانی‌ها از قطع مسیر عبور نفت از تنگه هرمز در محدوده بالای ۱۱۰ تا ۱۲۰ دلار قرار گرفته بود، با کاهش بیش از ۱۴ درصد به زیر ۱۰۰ دلار رسید و بازده اوراق قرضه کاهش یافت، درحالی‌که شاخص‌های سهام جهانی با رشد قابل‌توجه همراه شدند و سرمایه‌گذاران به دنبال بازتنظیم پرتفوی‌های خود از دارایی‌های امن به سمت دارایی‌های رشد محور بودند.

با گذشت ۴۰ روز از یک در گیری‌ نظامی بی‌سابقه و گسترده در منطقه، بازارهای مالی جهان از فاز «شوک اولیه» عبور کرده و وارد مرحله فرسایشی‌«قیمت گذاری مجدد ریسک ساختاری» شده‌اند. خاورمیانه نه تنها نقطه تلاقی ژئوپلیتیک جهانی بلکه شریان حیاتی اقتصاد بین‌الملل و تامین کننده بیش از ۳۰ درصد انرژی جهان است. طولانی شدن این بحران نمایانگر مفهوم« پریمیوم ریسک ژئوپلیتیک» در بازار‌های جهانی است که به حداکثر رسانده است. به طور کلی در اقتصاد کلان، جنگ به معنای اختلال در زنجیره تامین، تخریب زیرساخت‌ها و انحراف منابع از تولید به سمت هزینه‌های نظامی است. در این بازه زمانی ۴۰ روزه، رفتار سرمایه‌گذاران در سراسر جهان بر پایه یک اصل واحد شکل گرفته است:« حداکثر احتیاط، حفظ نقدینگی و فرار به سوی دارایی‌های امن». پیامد مستقیم این رفتار، خروج سنگین سرمایه از بازار‌های نوظهور و سهم‌های پرریسک است.

در هفته‌های اخیر، با بروز نشانه‌های تنش و درگیری در تنگه هرمز به عنوان یکی از گلوگاه‌های حیاتی انرژی جهان، بازارهای جهانی با واکنشی سریع و قابل‌پیش‌بینی روبه‌رو شدند. قیمت نفت و گاز افزایش یافته، هزینه‌های حمل‌ونقل بالا رفته و نگرانی‌ها درباره تورم و رشد اقتصادی دوباره در کانون توجه قرار گرفته است. این واکنش اولیه، با توجه به اهمیت ژئوپلیتیک این گذرگاه، کاملا طبیعی است؛ زیرا بخش مهمی از انرژی جهان از مسیرهایی عبور می‌کند که هرگونه اختلال در آنها به‌سرعت در اقتصاد بین‌الملل بازتاب می‌یابد.

بازگشایی بازار سهام در شرایط جنگی، صرفا یک تصمیم اجرایی نیست بلکه یک تصمیم سیاستی حساس است که مستقیما با اعتماد عمومی، ثبات مالی و مدیریت شوک‌های اقتصادی در ارتباط قرار می‌گیرد. در شرایط فعلی که بخشی از زیرساخت‌های صنعتی کشور هدف حمله قرار گرفته و حتی برخی شرکت‌های بزرگ بورسی مانند فولاد و فخوز به‌طور رسمی از توقف کامل تولید خبر داده‌اند،